Вывучэнне беларускай мовы адыгрывае вялікую ролю ў далучэнні дзяцей да культуры свайго народа.             Паступовае развіццё элементарных уласцівасцей беларускай гаворкі можна пачынаць з ранняга ўзросту, калі ў асноўным дзейнічае механізм пераймання.             У групе другога ранняга ўзросту № 1 вялікая ўвага надаецца малым формам фальклору — пацешкам.             Знаёмства з народнымі пацешкамі пашырае далягляд дзяцей, узбагачае іх гаворка. Частае праслухоўванне пацешак дапамагае засвоіць новыя формы слоў і ў далейшым актыўнае іх ужыванне. Услухоўваючыся ў словы пацешак, дзіця рухаецца ў такт вымаўленаму тэксту, што не толькі радуе яго, але і арганізоўвае паводзіны.             Для дзяцей 2 гадоў даступнымі і цікавымі з’яўляюцца такія пацешкі: «Ку-ка-рэ-ку, «Пявунок», «Сонейка-сонца», «Божая кароўка», «Гушкі, гушкі, гушкі…»).             Такім чынам, вусная народная творчасць як найкаштоўнейшы моўны матэрыял шырока выкарыстоўваецца ў навучанні і выхаванні дзяцей.  

Волкава А.В.,
выхавальнік дашкольнай адукацыі
12.06.2025г.